آزاد می خواهمت

آزاد می خواهمت

مانند جویباری

که از صخره ای به صخره ای می جهد

اما نه از آن خودم.

بزرگ می خواهمت

چونان کوهسارانی

که آبستن بهاران است

اما نه از آن خودم.

تازه می خواهمت

چونان نانی

که از تازگی خویش بی خبر است

اما نه از آن خودم.

بلند می خواهمت

چونان درخت تبریزی

به گاه برکشیدن خود به آسمان

اما نه از آن خودم.

سپید می خواهمت

چونان شکوفه های نارنج

روی زمین

اما نه از آن خودم.

اما نه از آن خودم

نه از آن خدا، نه هیچکس

نه حتی خودت.

"محسن حیدری"

+ نوشته شده در ۱۴۰۳/۰۲/۱۸ ساعت ۱۲:۲۴ ب.ظ توسط محسن حیدری  |