من نمی دانمگل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد.
چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید.
واژه ها را باید شست .
واژه باید خود باد، واژه باید خود باران باشد.
چترها را باید بست.
زیر باران باید رفت.
فکر را، خاطره را، زیر باران باید برد.
با همه مردم شهر ، زیر باران باید رفت.
دوست را، زیر باران باید دید.
عشق را، زیر باران باید جست.
زیر باران باید بازی کرد.
زیر باران باید چیز نوشت، حرف زد، نیلوفر کاشت
1 تر شدن پی در پی ،
زندگی آب تنی کردن در حوضچه “اکنون”است.
امیدوارم این وبلاگ بتواند رضایت شما عزیزان را جلب نماید
با تشکر
برچسب:
نویسنده: سپیده رستمیان