کجاست

آنک بیباده کند جان مرا مست کجاست

و آنک بیرون کند از جان و دلم دست کجاست

و آنک سوگند خورم جز به سر او نخورم

و آنک سوگند من و توبهام اشکست کجاست

و آنک جانها به سحر نعره زنانند از او

و آنک ما را غمش از جای ببردهست کجاست

جان جانست وگر جای ندارد چه عجب

این که جا میطلبد در تن ما هست کجاست

غمزه چشم بهانهست و زان سو هوسیست

و آنک او در پس غمزهست دل خست کجاست

پرده روشن دل بست و خیالات نمود

و آنک در پرده چنین پرده دل بست کجاست

عقل تا مست نشد چون و چرا پست نشد

و آنک او مست شد از چون و چرا رست کجاست