غزلی از سعدی

عالم کبیر، عالم صغیر به جهانبینیای اشاره دارد که در آن جزء (عالم صغیر) نمایانگر کل (عالم کبیر) است و برعکس. مفاهیم این فلسفه به دست فیثاغورث صورتبندی شد که جهان را پیکری واحد و همساز میدانست. این ایده یک سدهٔ بعد توسط افلاطون و در دورهٔ نوزایی به دست لئوناردو داوینچی، که خصائص مشترک بدن انسان و طبیعت را مورد توجه قرار داد، از نو صورتبندی شد.در فلسفهی شرقی که مولانا نیز به آن اشاره میکند، از عالم کبیر همهٔ کائنات و موجودات غیر از انسان است و مراد از عالم صغیر انسان میباشد و گفته میشود عالم صغیر ن...

ادامه مطلب